Test: wszystko, co przez miesiąc denerwowało mnie i wszystko, za co polubiłem Renault Symbioza

Jeśli chcecie w szczegółach poznać Renault Symbioza, zapraszam was do trzech poprzednich części ze spotkania z tym autem*. Tutaj w skondensowanej formie zbieram wszystkie wnioski, które miałem po miesiącu użytkowania tego SUV-a.

Zanim przejdziemy do wad i zalet Symbioza, przypomnę zużycie paliwa w trakcie testu. W tabelce poniżej znajdziecie wartości zużycia paliwa i odcinki testowe, na których zostały zmierzone. Całkowity przebieg w trakcie testów był większy niż suma odcinków testowych. Dystanse wskazane w tabeli były odległościami przejechanymi w sposób oszczędny, z uwagą skupioną przede wszystkim na wydajności jazdy.

• Świetny design – Renault jest obecnie wg mnie w szczytowej formie, jeśli chodzi o stylistykę aut. Symbioz wygląda nowocześnie i charakternie. Szczególnie niemieccy konkurenci mogliby wziąć przykład z tego auta.
• Oszczędny napęd.
• Wysoka kultura pracy hybrydowego napędu.
• Fantastyczny, bardzo użyteczny i świetnie wykonany podłokietnik w tylnej kanapie.
• Praktyczna, przesuwna kanapa, łatwo powiększająca bagażnik.
• Szybko podnosząca się, elektrycznie sterowana klapa bagażnika.
• Bardzo wygodny "pilot" do sterowania multimediami schowany za kierownicą – to już klasyka w Renault, ale sprawdzona i niewymagająca zmiany przez dodanie większej liczby przycisków na kierownicy.
• Przejrzysty ekran przed kierowcą.
• Wysoka jakość wykonania i dobry design wnętrza – w Symbiozie po prostu miło się przebywa.

• Wskaźnik ekonomizera, który nie pokazuje realnego, dostępnego zapasu mocy w jednostkach elektrycznych, tylko wskazuje mało użyteczne eco lub nie-eco.
• Oświetlenie wewnętrzne gasnące zbyt szybko po wyłączeniu auta sprawiało, że jeśli w garażu nie wysiadałem od razu, gdyż potrzebowałem jeszcze zabrać rzeczy z kabiny, musiałem ręcznie włączać oświetlenie.
• Awaryjny infotainment, który kilkukrotnie się zawieszał.
• Przeciętna dynamika na autostradzie – napęd Symbioza dobrze sprawdzał się przy stabilnych prędkościach i nie stawał się paliwożerny nawet na autostradzie, ale brakowało mu werwy, kiedy trzeba było dynamicznie wyprzedzić.