Podział stacji ładowania według ustawy o elektromobilności

Według zapisów w ustawie o elektromobilności i paliwach alternatywnych stacja ładowania jest to "urządzenie umożliwiające ładowanie pojedynczego pojazdu elektrycznego, pojazdu hybrydowego i autobusu zeroemisyjnego oraz miejsce, w którym wymienia się lub ładuje akumulator służący do napędu tego pojazdu".

Należy też zaznaczyć, że punkt ładowania musi posiadać system monitorujący proces ładowania i być przygotowany do poboru opłat za usługę. Wraz z ustawieniem takiego punktu konieczne są wydzielone miejsca do parkowania przed urządzeniem.

Rozróżnia się urządzenia o mocy do 3,7 kW – które według ustawy nie są stacjami ładowania. Oznacza to, że punkty gastronomiczne, hotele bądź inne instytucje mogą tego typu rozwiązania posiadać na swoim terenie bez uwzględniania powyższych standardów. Nie podlegają one też zezwoleniom Urzędu Dozoru Technicznego.

Drugim rodzajem wymienionym w ustawie są punkty ładowania o mocy mniejszej lub równej 22 kW, z wyłączeniem urządzeń o mocy mniejszej lub równej 3,7kW zainstalowanych w miejscach innych niż ogólnodostępne stacje ładowania, w szczególności w budynkach mieszkalnych.

Rozróżnia się też tak zwane stacje szybkiego ładowania. W ustawie zapisano: "punkt ładowania o dużej mocy – punkt ładowania o mocy większej niż 22kW".

Prawdopodobnie to rozróżnienie jeszcze się zmieni. Od momentu wprowadzenia ustawy w życie, przeszła ona już dwie nowelizacje. Podobno szykowana jest już kolejna.